Probleemloos Paardrijden met artrose

Wat is artrose?

Artrose is een aandoening aan gewrichten. Een gewricht verbindt twee botten met elkaar. Op de uiteinden van die botten zit een laagje kraakbeen. Dat kraakbeen is heel glad, zodat de gewrichten gemakkelijk kunnen buigen, draaien en strekken.
Bij artrose is het kraakbeen ontstoken en wordt dunner, zachter en minder elastisch. Het oppervlakte is niet meer zo glad, maar wordt onregelmatig. Daardoor bewegen de gewrichten minder gemakkelijk. Het onderliggende bot kan slijten en vervormen. Het is pijnlijk en vooral bij het opstarten zie je duidelijk dat paarden moeilijk op gang komen.

Als je van je dierenarts te horen krijgt dat je paard artrose heeft dan kan ik me goed voorstellen dat je enorm schrikt. Veel mensen denken dat artrose het einde van hun paard betekent en zeker het einde lijkt te zijn van een carrière als rijpaard.
Maar dat er een leven is na de diagnose artrose bewijst de inmiddels al 24 jarige Artos. Graag neem ik je mee in een vogelvlucht door zijn leven.

imageArtos werd geboren in februari 1992. Hij groeide uit tot een mooi groot paard met een lange rug. In zijn jonge jaren liep Artos mee in de lessen op de manege in Doorn. Het was geen braaf manegepaard en regelmatig vielen de lesklanten van zijn rug af. Monique reed vaak op Artos en ze bedacht dat hij wellicht rustiger zou worden als hij niet meer door allemaal verschillende mensen zou worden bereden. Daarom ging ze samen met haar man Roeland in het jaar 2000 Artos leasen.
Hij liep een peesblessure op en moest een half jaar op rust. Dat kon helaas niet op de manege. Monique en Rouland besloten Artos te kopen en verhuisde hem naar vrienden in Woudenberg die een mooie accommodatie voor hem hadden waar hij zo comfortabel mogelijk kon revalideren. Hij was toen 10 jaar oud. Gelukkig herstelde hij helemaal.

Artos hart lag vooral bij het springen en hij liep dan ook graag de cross die jaarlijks werd uitgezet in het bos. Hij weigerde nooit voor een hindernis. Jaren gingen voorbij en Artos werd milder en rustiger, maar vooral ook stijver. De diagnose werd gesteld, hij had artrose in beide voorbenen en in zijn bekken. Springen mocht hij niet meer. Ook had hij problemen aan zijn luchtwegen, hij hoestte veel.

In augustus 2011 besloten ze Artos te verhuizen naar een stal in Cothen met veel weidegang. Hier leerde ik ze kennen. Monique had me les zien geven aan haar nieuwe stalgenoten en wilde ook een les uitproberen om te kijken of ik iets voor haar en Artos kon betekenen. Hij was toen 19 jaar oud.

Ik weet het nog goed. Het was de eerste les en we waren amper 20 minuten bezig.  Artos ging net ontspannen in zijn rug toen Monique halt hield en naar beneden keek. Ik zei: “waarom stop je nou?, hij gaat net lekker lopen”. Ik liep naar haar toe en zag dat ze verdrietig was. Ze zei: “ik rijd Artos al zijn hele leven en al die jaren is hij zwaar geweest op de hand. De jury zag het niet en instructrices hadden geen oplossing. Nu rijd ik nog geen half uur in jouw les en hij hangt niet meer in mijn handen en voelt licht…”

Monique zegt dat ze vanaf dat moment het belang van rechtgericht paardrijden inzag en wat dit voor haar en haar paard doet is heel mooi. Ze zijn bij me blijven lessen en hij loopt als nooit tevoren. Van een stram en stijf dier is hij veranderd in een veel ruimer en soepeler bewegend paard. Om met Monique’s woorden te spreken “hij hobbelt”, waarmee ze bedoeld dat hij losjes beweegt vanuit zijn heupen. Artos is inmiddels 24 jaar en hij heeft duidelijk plezier in zijn werk en hij leert zelfs op deze leeftijd nieuwe dingen.

Met Artos hebben we een heel traject doorlopen. We zijn begonnen met hem te leren hoe hij een ruiter gezond kan dragen. Daarvoor heeft hij moeten leren hoe hij zijn rug kan ontspannen en zijn buikspieren kan aanspannen. We hebben gewerkt aan zijn rechtgerichtheid, we hebben hem soepeler gemaakt en zijn spieren zijn sterker geworden. Hoe sterker de spieren en pezen zijn, hoe beter ze een gewricht kunnen ondersteunen en ontlasten. Nu werken we met name aan het meer beweeglijk maken van al zijn gewrichten.

De jaren hebben zijn sporen nagelaten en hij heeft zelfs geen tanden meer in zijn mond. Maar het bit hebben we vervangen door een kek bitloos hoofdstelletje en dat kan de oude heer wel waarderen. Hij loopt er fantastisch op! Ook Roeland, die hem nooit in de bak, maar alleen in het bos rijdt, vindt het bitloze hoofdstel nu prima.

In het begin had hij twijfels of hij wel genoeg controle zou hebben zonder bit maar het gaat heel goed. Met dit bitloze hoofdstel zien we ook goed de ontspanning in zijn kaken. Hij kauwt af en toe en likt zijn lippen af tijdens het rijden. Artos is een mooi voorbeeld van wat ontspanning, rechtrichten en probleemloos paardrijden voor een paard kan doen. Het is niet alleen goed voor jonge paarden met nog een hele carrière voor de boeg. Maar ook voor senioren paarden, zelfs met artrose, die we vitaal en happy willen houden tot op hoge leeftijd.

 

Deel dit bericht en Like ons op Facebook, zo groeit de community, blijf je op de hoogte van nieuwe artikelen en bereiken we meer mensen. Gebruik de Facebook knop onder dit bericht om te delen en vergeet niet de EquiZone Facebook Pagina te bezoeken!