Mijn naam is Erna van Zetten en ik heb nu ongeveer 6,5 jaar les van Jacqueline. Ik ben in het trotse bezit van een Haflinger x Schwarzwälder Fuchs ruin van 9 jaar oud. Zijn naam is Fabio. Hij heeft een ontzettend braaf karakter maar hij is ook erg eigenwijs. Ook is mijn knappe man slimmer dan soms goed voor hem is. Hij leert ontzettend snel nieuwe dingen, of dit nu goed of slecht is. Slecht gedrag afstraffen heeft bij hem geen zin. Hij schudt zelfs een tik zo van zich af. Maar als je het positieve beloont dan leeft hij daar helemaal van op.

Hij houdt van veel variatie. Een eenzijdige training vindt hij saai, hij wordt daar erg stug van en keert in zichzelf. Al kun je wel aan zijn ogen zien wat hij ervan vindt. Fabio is voor mij het ideale paard. Hij is braaf, nuchter, ondeugend en altijd een uitdaging.

6,5 jaar geleden was ik een onzekere ruiter met een groene pony van 3 jaar oud. Een hele brave pony dat wel, maar mijn zenuwen zaten me aardig in de weg. Ik zocht  iemand die mij kon helpen bij het inrijden want ik had hier geen ervaring mee en voelde me onzeker. Daarom wilde ik graag een lieve juf, die mij zou ondersteunen maar ook mijn eigen keuzes zou laten maken. Iemand die mijn grenzen respecteert, maar me ook motiveert om deze te verleggen. Iemand die pedagogisch en theoretisch goed onderlegd is en dit ook kan overbrengen. Ik ben namelijk perfectionistisch en heb geen geduld… mooie combi als je een jonge pony gaat beleren. Maar mijn leergierigheid is groot en mijn besluit om het beleren zelf te doen stond vast. Wegbrengen vond ik de gemakkelijkste weg en die kies ik praktisch nooit. In mijn zoektocht naar dè persoon die kon voldoen aan al mijn wensen kwam ik Jacqueline tegen op internet. 

Eén belletje en er was een proefles gepland. Dat was meteen een grote uitdaging voor me omdat ik de teugels niet strak en kort mocht houden en moest leren “loslaten”. Oef.. op een kwartlijn met je groene pony met een “lange” teugel flink naar voren rijden… nul balans, weerstand om te lopen en helemaal geen voorwaartse drang. Geen plakje cake zal ik je zeggen, maar het heeft me heel veel geleerd en echt niet alleen rijtechnisch. Tussen het lesgeven door hebben we ook soms wat levenswijsheden uitgewisseld. Zoals het inzicht dat loslaten wat niet belangrijk is of wat ruimte nodig heeft, toch ook wel belangrijk is in het “echte” leven. Soms is dat loslaten op Fabio op momenten dat hij gespannen aanvoelt nog steeds eng voor me, maar ik heb de grote voordelen ervan wel ervaren.

Inmiddels zijn we 6,5 jaar verder en trainen we nog steeds bij Jacqueline. Wedstrijd rijden is nooit mijn doel geweest, een gezond paard dat lekker in zijn lijf zit en gehoorzaam is, dat is wat ik wil. En natuurlijk genieten van de samenwerking met mijn paard en zijn gezelschap, want het is een echte knuffel.

 

Jacqueline heeft me in de loop van de jaren in vele facetten die met paarden en paardrijden te maken hebben begeleid. Ook zeker in het stuk opvoeding (wat niet meeviel met deze dominante jongen). Ze heeft me geleerd hoe ik Fabio moest inrijden en leert me echt goed paardrijden. Ze begeleidt me tijdens buitenritten, geeft mijn paard voedingsadvies en heeft me weten te overtuigen dat we profijt zouden hebben van clickertraining.

Fabio was ontzettend bijterig. Hij beet in alles wat er voor zijn kiezen kwam. Toen Jacqueline me wilde leren hoe ik Fabio met clickertraining daarvan af kon helpen was ik daar niet meteen enthousiast over. Ik was sceptisch omdat je met deze methode een paard voor goed gedrag beloont met de klik van de clicker maar ook met wat lekkers uit de hand te geven. Het uit te hand voeren zou dat bijterige gedrag alleen maar bevorderen was mijn gedachte.

Na een nachtje slapen besloot ik dat ik het minstens een keer moest proberen want erger kon het niet worden. Tot mijn verbazing ging mijn pony begrijpen dat er pas wat lekkers komt na die klik en dat het dus ook geen zin heeft om overal maar lukraak in te bijten. Een prestatie leveren voordat hij zijn beloning kreeg was voor hem dè manier om het happen drastisch te verminderen. Na deze positieve reactie van Fabio hebben we dit doorgezet. Ondertussen hapt hij zelden meer in mijn arm/handen en wacht hij op de klik. Het lekkers is niet meer zo belangrijk. Dat is toch heel wat voor een paard dat leeft om te eten. Daarbij heeft hij ontzettend veel handige trucjes geleerd zoals het keurig “inparkeren” bij een krukje zodat ik probleemloos kan opstijgen. 

We gebruiken de clicker ook onder het zadel. Moeilijke dingen die goed gaan worden beloond met een klik en soms wat lekkers na die klik. Dit werkt super voor hem, maar ook ik leer sneller voelen wanneer het goed gaat en wat het goede gevoel is. Want kan ik zelf het gevoel even niet vinden dan geef ik de clicker aan Jacqueline en dan klikt zij voor mij. De clicker heeft ervoor gezorgd dat Fabio beter oplet, het heeft onze band en verhouding meer in evenwicht gebracht. We hebben minder conflicten met elkaar over wat wel en niet mag. Grenzen zijn duidelijker voor Fabio en het heeft mij bewuster gemaakt van mijn handelen.

Sinds twee jaar maakt Jacqueline na elke les een trainingsschema, dat vind ik erg fijn. Ik lees ze door en ga ermee aan de gang. Als ik vastloop met het schema of ik kan die dag even niet dat schema aanhouden, dan grijp ik terug naar een eerder schema. Zo kan ik elke keer dat ik mijn paard rijd toch effectief trainen. Naast schriftelijke ondersteuning maakt ze ook filmpjes die de theorie en praktijk verduidelijken en ondersteunen. Mooie combinatie! Na mijn verhaal zal het je niet verbazen dat ik blij ben met mijn instructrice en dat ik haar dus van harte kan aanbevelen.  

Deel dit bericht en Like ons op Facebook, zo groeit de community, blijf je op de hoogte van nieuwe artikelen en bereiken we meer mensen. Gebruik de Facebook knop onder dit bericht om te delen en vergeet niet de EquiZone Facebook Pagina te bezoeken!